Echtscheiding is nooit onbelangrijk. Maar wanneer beide echtgenoten het eens zijn over het principe van de scheiding en de gevolgen ervan, biedt de Franse wet een vereenvoudigd kader dat de rechtbank vermijdt, de termijnen verkort en de emotionele en financiële last van de procedure aanzienlijk verlicht. De echtscheiding op basis van wederzijds goedvinden is tegenwoordig de meest gekozen weg in Frankrijk en dat is niet zonder reden.
Een procedure zonder rechter sinds 2017
Sinds de hervorming van januari 2017, de echtscheiding op basis van wederzijds goedvinden vindt volledig buiten de rechtbank plaats, behalve in bijzondere gevallen. De echtgenoten mandateren elk hun eigen advocaat, onderhandelen over de voorwaarden van hun scheiding en formaliseren de overeenkomst in een convenant dat door beide partijen is ondertekend en bij een notaris is gedeponeerd. Deze deponering bij de notaris geeft uitvoerende kracht aan het convenant en officialiseert de echtscheiding zonder dat een rechter erbij betrokken is.
Zie ook : Wat u moet weten over juridische bijstand bij rijden onder invloed
De enige uitzondering betreft koppels met minderjarige kinderen die verzoeken om door een rechter te worden gehoord. In dit specifieke geval gaat de procedure weer via de rechtbank voor familiezaken, maar blijft het distinct van de klassieke betwiste echtscheiding.
Lees ook : Alles wat je moet weten over de huwelijksakte: procedure, inhoud en belang
De concrete stappen van de procedure
De procedure verloopt in verschillende duidelijk afgebakende fasen. De twee echtgenoten kiezen eerst hun respectieve advocaat, verplicht twee verschillende advocaten om de onafhankelijkheid van elk advies te waarborgen. De twee advocaten stellen vervolgens samen het echtscheidingsconvenant op, het centrale document dat de verdeling van de goederen, de woonplaats van de kinderen, de alimentatie, de compensatoire uitkering indien verschuldigd en alle modaliteiten van de scheiding in detail beschrijft.
Zodra het ontwerp van het convenant is afgerond, ontvangt een echtgenoot het per aangetekende post en heeft een wettelijke bedenktijd van vijftien dagen voordat hij kan ondertekenen. Deze termijn is onverkortbaar, ongeacht de goede verstandhouding tussen de partijen. Na ondertekening wordt het convenant naar de notaris gestuurd, die zeven dagen de tijd heeft om de conformiteit te controleren en de deponering uit te voeren. De echtscheiding is effectief vanaf deze deponering.
De werkelijke termijnen om rekening mee te houden
Op papier kan de procedure binnen één tot drie maanden worden afgerond. In de praktijk schommelt de gemiddelde termijn tussen de twee en zes maanden, afhankelijk van de beschikbaarheid van de advocaten, de complexiteit van het te verdelen vermogen en de soepelheid van de communicatie tussen de partijen.
Een gemeenschappelijk onroerend goed verlengt systematisch de termijnen, omdat de liquidatie van het huwelijksvermogensregime de tussenkomst van een notaris vooraf vereist, zelfs vóór de opstelling van het convenant.
De kosten, wat echt moet worden begroot
De honoraria van de advocaat vormen de belangrijkste kostenpost. Elke echtgenoot betaalt zijn eigen advocaat, met vrije tarieven die variëren afhankelijk van de complexiteit van het dossier en de locatie van het kantoor. Buiten de grote steden beginnen de honoraria voor een eenvoudig dossier rond de 800 tot 1.200 euro per advocaat. In Parijs ligt de range doorgaans tussen de 1.500 en 3.000 euro per partij voor een dossier zonder belangrijke vermogensgeschillen.
De notariskosten komen daar nog bij voor de deponering van het convenant, het gereguleerde tarief is vastgesteld op 50 euro per echtgenoot, dus 100 euro in totaal, wat marginaal blijft.
In het geval van een gemeenschappelijk onroerend goed, zijn de notariskosten die verband houden met de liquidatie van de gemeenschap of de onverdeeldheid afzonderlijk van toepassing en kunnen ze enkele duizenden euro’s bedragen, afhankelijk van de waarde van de betrokken goederen.